نویسنده: مجید عوضوردی مقدم - ۱۳۸٧/٩/٢۱

معرفه و نکره

معرفه(شناخته )اسمهائی است که برای شنونده یا مخاطب آشناست و دیگر درباره آنها سئوال نمیکند

 

درواقع معرفه :اسمی است که برشی ء ، حیوان یا انسان معین وشناخته شده ای دلالت میکند 

 

اما نکره (ناشناخته )اسمهائی است که برای شنوده یا مخا طب ناآشناست و ذهن سئوال درذهنش نقش میبندد که چه کسی ؟ یا چه چیزی ؟

 

ودرواقع نکره :اسمی است که برشی ء ،حیوان یا انسان نامعینی دلالت میکند.

 

علامت معرفه ونکره

 

درفارسی معرفه علامت ندارد اما نکره با لفظ (یک ) دراول آن و حرف (ی) در آخر آن شناخته میشود  « یک کتاب خریدم » «مدادی خریدم »



علامت معرفه ونکره درعربی

 

اسمهای معرفه درعربی عبارت اند از: 1-اسم محلّی به الف  ولام 2-عَلَم 3- اسم مضاف به معرفه 4- اسم اشاره 5-اسم موصول 6-ضمیر 7- معرفه به ندا

 

معارف شش (البته دراین درس هفتا است ) بود مضمر اضافه    عَلَم ذولام موصولٌ اضافه

 

بادو روش زیر میتوان اسم نکره را معرفه کرد :

 

·       الف : اضافه نمودن «الف و لام » به ابتدای اسم نکره و حذف تنوین از آخر آن

 

·       ب: اضافه کردن اسم نکره به اسم معرفه که بازهم تنوین آخرآن حذف میشود

 

قلمٌ => قلمی یا قلمُ صدیقی

 

نکره محضه (تامه) به اسم نکره ای گفته میشود که شامل تمام افراداز  جنس خود است مثل رجلٌ

 

نکره غیرمحضه (ناقصه /مخصصه) نکره ای که  برخی از افراد از جنس خودرا شامل  میشود

 

 تبدیل نکره محضه به غیر محضه : با اضافه کردن صفت به نکره محضه ویا اضافه کردن نکره ای دیگر برآن به نکره غیر محضه  تبدیل میشود

 

نکته اسم نکره معمولا بریک فرد از افراد جنس خود دلالت میکند مگر اینکه قبل از آن از «نفی ،نهی ،استفهام ،یا شرط »استفاده شود که دراین صورت تمام افراد جنس خود را شامل میشود .

 

مثل ما رایتُ رَجلا ً هیچ مردی را ندیدم