نویسنده: مجید عوضوردی مقدم - ۱۳۸٧/٩/٧

ضرب المثل عربی

۳- الید الواحده لا تصفّق (یک دست صدا ندارد) 
 
4- وهب الأمیر ما لا یملک (از کیسة خلیفه می‌بخشد) 

 5- و للناس فیما یعشقون مذاهب (سلیقه‌ها یکنواخت نیست) 

 6- هل یصلح العطّار ما أفسد الدّهر (آب رفته به جوی باز نیاید) 

 
7- من یمدح العروس إلّا أهلها (هیچ کس نمی‌گوید ماست من ترش است) 

 
8- من کثر کلامه کثر ملامه (پرگو خطاگوست)


9- من قرع باباً و لجّ و لج (عاقبت جوینده یابنده است) 

 

10- من طلب العلی سهر اللیالی (گنج خواهی در طلب رنجی ببر) 

 

11- من طلب شیئاً وجدّ وجد (عاقبت جوینده یابنده بود) 

 

12- من طلب أخاً بلا عیب بقی بلا أخ. (گل بی‌خار خداست یا کجاست) 

 

13- من حفر بئراً لأخیه وقع فیها (چاه مکن بهر کسی اول خودت دوم کسی) 

 

14- من جدّ وجد (عاقبت جوینده یابنده بود) 

 

15- من صارع الحقّ صرعه (با آل علی هر که در افتاد بر افتاد) 

 

16- المعیدی تسمع به خیر من أن تراه (آواز دهل شنیدن از دور خوش است) 

 

17- المحنه إذا شاعت سهلت (مرگ به انبوه، جشن باشد) 

 

18- لکلّ فرعون موسی (دست بالای دست بسیار است) 

 

19- لکلّ مقام مقال (هر سخنی جایی و هر نکته مکانی دارد) 

 

20- ماحکّ جلدک مثل ظفرک (کسی نخارد پشت من جز ناخن انگشت من) 

 

21- ماهکذا تورد یا سعد الإبل (راهش این نیست) (این ره که تو می‌روی به ترکستان است) 

 

22- الکلام یجرّ الکلام (حرف حرف می‌آورد) 

 

23- کلم اللسان أنکی من کلم السنان (زخم زبان از زخم شمشیر بدتر است) 

 

24- کالمستجیر من الرّمضاء بالنّار (از چاله به چاه افتادن) (از بیم مار در دهان اژدها رفتن) 

 

25- کلّ رأس به صداع (هر سری دردی دارد) 

 

26- کلّ شاه تناط برجلیها (هر کس را در قبر خود می‌گذارند) 

 

27- لا تؤخر عمل الیوم إلی غدٍ (کار امروز را به فردا میفکن) 

 

28- لا یؤخذ المرء بذنب أخیه (گناه دیگری را بر تو نخواهند نوشت) 

 

29- لکلّ جدید لذّه (نو که آمد به بازار کهنه شود دل آزار) 

 

30- لکلّ صارم نبوه (انسان جایزالخطا است) 

 

31- لا یلدغ المرء من جحر مرّتین (آدم یک بار پایش در چاله می‌رود) 

 

32- علی نفسها جنت براقش (خودم کردم که لعنت بر خودم باد) 

 

33- عند الشدائد تعرف الإخوان (دوست آن باشد که گیرد دست دوست در پریشان حالی و درماندگی) 

 

34- غاب القطّ إلعب یا فار (حال میدان برایت خالی شده هر چه می‌خواهی بکن) 

 

35- فعل المرء یدلّ علی أصله (از کوزه همان برود تراود که در اوست) 

 

36- فوق کلّ ذی علم علیم (دست بالای دست بسیار است) 

 

37- کالشمس فی رابعه النهار (مثل روز روشن) 

 

38- کلام اللیل یمحوه النهار (کنایه بر کسی که به قول خود عمل نمی‌کند) 

 

39- قاب قوسین أو أدنی (کنایه از بسیار نزدیک بودن) 

 

40- الصبر مفتاح الفرج (گر صبر کنی زغوره حلوا سازی) 

 

41- الطیور علی أشکالها تقع (کبوتر با کبوتر باز با باز کند همجنس با همجنس پرواز) 

 

42- عاد بخفّی حنین ـ عاد صفر الیدین (دست خالی بازگشت ـ دست از پا درازتر برگشت) 

 

43- عصفور فی الید خیر من عشره علی الشجره (سرکه نقد به زحلوای نسیه) 

 

44- ربّ سکوت أبلغ من کلام (چه بسا سکوتی که از سخن گفتن شیواتر است) 

 

45- السکوت أخو الرّضا (سکوت علامت رضاست) 

 

46- سبق السیف العذل (دیگر کار از کار گذشت) 

 

47- زاد الطّین بلّه (خواست ابرویش را درست کند زد چشمش را کور کرد) 

 

48- رحم الله إمری‌ء عمل عملاً صالحاً فأتقنه (کار نیکو کردن از پر کردن است) 

 

49- حبه حبه تصبح قبه (قطره قطره جمع گردد وانگهی دریا شود) 

 

50- الحسود لا یسود (حسود هرگز نیاسود) 

 

51- الحقّ مرّ (حرف حق تلخ است) 

 

52- خیر الأمور أوسطها (اندازه نگهدار که اندازه نکوست) 

 

53- خیر البرّ عاجله (در کار خیر حاجت هیچ استخاره نیست) 

 

54- خیر الناس من ینفع الناس (بهترین مردم کسی است که به مردم نفعی برساند) 

 

55- خیر الکلام ما قلّ و دلّ (کم گوی و گزیده گوی چون درّ تا جهان زاندک شود پر) 

 

56- خالف تعرف (مخالفت کن و مشهور شو) 

 

57- أین الثری و أین الثریّا (این کجا و آن کجا) (تفاوت از زمین تا آسمان است) 

 

58- بات یشوی القراح (آه ندارد که با ناله سودا کند) 

 

59- بلغ السّکین العظم (کارد به استخوان رسید) (کاسة صبرش لبریز شد) 

 

60- بیضه الیوم خیر من دجاجه الغد (سرکه نقد به زحلوای نسیه است)